Obcinanie pazurów u psa: czym skracać i jak często? Niektórzy właściciele psów uważają obcinanie pazurów u swoich ulubieńców za zbyteczne i trochę "ąę", ale systematyczna pielęgnacja łap jest częścią profilaktyki zdrowotnej, ważną dla psiego samopoczucia i prawidłowego funkcjonowania na co dzień. Regularne skracanie pazurów nie ma nic wspólnego z rozpieszczaniem czy zbędnym rytuałem piękna, lecz zapobiega bólowi, niewłaściwemu stawianiu łap czy ich obrażeniom. W naszym artykule dowiesz się wszystkiego, co musisz wiedzieć o psich pazurach: od informacji anatomicznych przez odpowiednie techniki obcinania paznokci aż po praktyczne rady, dotyczące tamowania krwawiania, spowodowanego "wypadkiem przy pracy". Naturalne ścieranie pazurów czy regularne skracanie? Jeśli Twój pies porusza się głównie po polnych drogach, lasach i łąkach, jego pazury zwykle nie są w stanie samodzielnie zetrzeć się na tyle szybko – powierzchnia, z która stykają się jego łapy, jest po prostu zbyt miękka. W obszarach miejskich – na chodnikach, betonowych drogach czy asfalcie – ale także jeśli Twój pies uwielbia (i ma okazję) kopać dziury – mechaniczne ścieranie pazurów jest o wiele bardziej skuteczne. Również u starszych psów skracanie pazurów jest często konieczne, bo zmniejsza się ich aktywność fizyczna, a tym samym możliwość intensywnego ścierania pazurów. Jeśli płytka paznokciowa Twojego ulubieńca nie zużywa się wystarczająco szybko, musisz mu pomóc Dlaczego obcinanie pazurów jest konieczne? Konsekwencje przerośniętych pazurów u psa Za długie pazury wywierają nacisk na łożysko paznokcia, w wyniku czego palce mogą się z czasem niekorzystnie i boleśnie wygiąć, paznokcie wrosnąć w poduszkę łapy, a stawy będą zbyt mocno obciążone. Zostawione samopas pazury mogą doprowadzić do bólu podczas chodzenia, biegania i podskakiwania, do nadwrażliwości łap lub bolesnych ran. Na gładkich powierzchniach pies często nie znajdzie wystarczającej przyczepności i będzie się ślizgał. Wybierz karmę Josera, idealnie dostosowaną do potrzeb Twojego psa Z biegiem czasu grozi wzmożone napięcie mięśni oraz zaburzenia postawy, bo pies w strategiach radzenia sobie z bólem przyjmuje pozycję oszczędzającą i stawia łapy pod złym kątem. Przerośnięte pazury mają tendencję do zawijania się i bolesnego wbijania w skórę psa. U bardzo aktywnych, dynamicznych zwierzęt, które nieustannie są w ruchu i poruszają się szybko, może także dojść do zahaczenia i wyrwania pazura. Mocno zaniedbane łapy zwiększają ryzyko kulawizny i artrozy. Kiedy trzeba skrócić pazury u psa? To pytanie zadaje sobie mnóstwo właścicieli, choć odpowiedź jest zaskakująco prosta: kiedy wyraźnie słyszysz kroki psa na laminacie lub płytkach, najwyższy czas na pedicure. Inaczej mówiąc: jeśli pies stuka pazurami o podłogę, musisz je skrócić. Psie paznokcie mają prawidłową długość wtedy, kiedy nie są dłuższe niż opuszka palca. Kiedy więc pies stoi, jego paznokcie powinny kończyć się tuż nad ziemią, wcale jej nie dotykając lub tylko minimalnie. Nie ma uniwersalnej odpowiedzi na pytanie. Ogólna zasada brzmi: tak często, jak to konieczne i tak rzadko, jak to możliwe Jak często obcinać psu pazury? Nie ma uniwersalnej odpowiedzi na pytanie. Ogólna zasada brzmi: tak często, jak to konieczne i tak rzadko, jak to możliwe. Ale na pewno regularnie. W większości przypadków zalecany jest rytm od czterech do sześciu tygodni, ale częstotliwość jest różna u poszczególnych psów. Po często trudnych początkach obcinania pazurów z czasem ta czynność stanie się normalnym i bezstresowym rytuałem pielęgnacyjnym. Budowa psiego pazura Zanim zgłębimy tajniki obcinania psich pazurów, warto jest zapoznać się z ich budową, bo ma to bezpośredni wpływ na środki ostrożności, które musisz przy pielęgnacji zachować. Od zewnątrz psi paznokieć pokryty jest płytką rogową, czyli twardą obudową, u dołu znajduje się dość wąska jasna tkanka zwana podeszwą. Wnętrze pazura wypełnia łożysko, w której umiejscowiona jest macierz, czyli mocno ukrwiony rdzeń pazura. Obcinanie płytki rogowej, podeszwy pazura czy łożyska jest dla psa zupełnie bezbolesne. Jednak naruszenie macierzy spowoduje obfite krwawienie i ból - przebiegających tam naczyń krwionośnych oraz zakończeń nerwowych nie wolno uszkodzić. Czym obciąć psu pazury? Większość psów reaguje strachem na obcinanie pazurów i nie lubi, gdy dotyka się ich łap. Przydatne narzędzia: obcinacz, cążki, nożyczki czy pilnik Jeśli pazury trzeba skrócić tylko nieznacznie, wystarczy dobry pilnik. Jeżeli chcesz również usunąć sierść między palcami, sięgnij po nożyce do bandaży lub dziecięce nożyczki, bo oba wiarianty mają tępe, zaokrąglone – czyli bezpieczne dla czworonoga – końce. Na rynku dostępne są również specjalne modele obcinarek, działających na zasadzie gilotyny i wyposażonych w blokadę, uniemożliwiającą zbyt krótkie przycięcie pazura. Niektóre modele mają także czujnik części żywej pazura. Sygnalizują nam światłem czerwonym strefę, której nie powinniśmy obcinać, a zielonym miejsce, w którym bezpiecznie możemy przeciąć pazur, nie uszkadzając naczyń krwionośnych i nerwów. Jeśli czujesz się niepewnie, możesz wypróbować elektryczną szlifierkę do pazurów, która działa jak pilnik. Ryzyko urazu jest tutaj znacznie niższe, musisz tylko najpierw przyzwyczaić psa do dźwięku, jakie to urządzenie wydaje. Jak bezstresowo obcinać paznokcie u psa? Większość psów reaguje strachem na obcinanie pazurów i nie lubi, gdy dotyka się ich łap. Aby stres - zarówno Twój, jak i psa - nie rósł niepotrzebnie, powinieneś swojego czworonoga najpierw do zabiegów pielęgnacji przyzwyczaić. Zacznij od ostrożnego dotyku takiej części łapy, która nie stanowi dla psa problemu, na przykład przedramienia lub nadgarstka. Chwaląc go przesuwasz dłoń coraz niżej, aż do palców i paznokci i nagradzasz, jeśli na to pozwala i zachowuje spokój. Później możesz w ten sam sposób popracować nad trzymaniem łapy w dłoni, to nic innego niż wydłużona w czasie sztuczk „daj łapę”. Następnie musisz przyzwyczaić psa do narzędzia, którym będziesz się posługiwał. Pozwól je psu zobaczyć i obwąchać. Jeśli używasz szlifierki, koniecznie zapoznaj psa z dźwiękiem, który włączone urządzenie wydaje, aby przestraszony nie wyrywał łapy przy obcinaniu pazurów. Poćwicz kilka razy na sucho, zanim zaczniesz na dobre. Staraj się zachować spokój i nie zapominaj psa chwalić i nagradzać smakołykami, jeśli nauczył się relaksować w tej sytuacji. Jeśli wciąż jest bardzo przestraszony, ogranicz zabieg do jednego pazura na dzień. Niektóre rasy, głównie te większe jak np. owczarek francuski czy wilczak czechosłowacki mają tzw. wilcze pazury Jak obciąć psu czarne pazury? Podczas gdy na jasnych pazurach różowa macierz jest dobrze widoczna, to w przypadku ciemnych lub czarnych pazurów odróżnienie wrażliwego miejsca nie jest już praktycznie możliwe. Możesz użyć silnej latarki i podświetlić pazury o dołu. Pamietaj, aby skracać je tylko o milimetr - dzięki temu łatwiej zauważysz, jeśli zmieni się struktura pazura. Po każdym cięciu sprawdź świeżą krawędź. Im bliżej macierzy, tym ciemniejszy jest paznokieć po środku - przybiera on postać czarnej kropki. Wyzwanie: wilczy pazur Niektóre rasy, głównie te większe jak np. owczarek francuski czy wilczak czechosłowacki mają tzw. wilcze pazury. To nic innego jak piąty palec po wewnętrznej stronie tylnej nogi - w nieco większej odległości od innych palców -, który pojawia się w osłabionej, karłowatej formie i nie spełnia żadnej funkcji. Ponieważ nie ma kontaktu z ziemią i nie może zetrzeć się samoistnie, wymaga ręcznego przycinania. Zaniedbany i zbyt długi, może wbić się w skórę lub spowodować bolesne obrażenia aż do wyrwania, jeśli pies nim o coś zahaczy. Jeśli twój pies ma wilczy pazur, regularnie sprawdzaj jego długość. A nawiasem mówiąc, pomimo swojej nazwy wilczy pazur nie jest spadkiem od psiego przodka: u wilków taki pazur nie występuje. Wypadek przy skracaniu pazurów - co robić? Pomimo usilnych starań czasem zdarzają się wypadki i pazur zaczyna krwawić. Zachowaj spokój. Nawet jeśli to nieprzyjemne, pies nie jest w śmiertelnym niebezpieczeństwie! Za pomocą suchej szmatki lub gazy krwawienie zwykle szybko da się zatamować. Niektórzy sięgają po szare mydło – wtarte w ranę, dobrze ją zamyka. Świetnie sprawdzają się również preparaty hemostatyczne do stosowanie miejscowego: ałun lub nadmanganian zatrzymują krwawienie i dezynfekują. Proszek należy wysypać na dłoń i przytknąć ją mocno do uszkodzonego pazura. Podsumowanie: Regularna pielęgnacja psich pazurów to często uciążliwy, ale nieunikniony obowiązek. Starannie skrócone pazury zapobiegają bólom, zrostom, urazom i deformacjom. Dzięki wczesnemu przyzwyczajeniu psa do zabiegów pielęgnacyjnych stresujący moment szybko stanie się zwyczajnym rytuałem. Najważniejsze jest zachowanie spokoju i przestrzeganie prostych zasad. Miłego cięcia!

Kopiowanie ogona i uszu brutalna praktyka! Zwierzę, jako istota żyjąca, zdolna do odczuwania cierpienia, nie jest rzeczą. Człowiek jest mu winien poszanowanie, ochronę i opiekę. Takim słowami rozpoczyna się tekst Ustawy o Ochronie Zwierząt z 21 sierpnia 1997 roku. Przytoczyłam ten ustęp, aby rozpocząć temat korekcji uszu i ogona u rasowych psów. Czym jest kopiowanie ogona? Kopiowania ogona to inaczej ucinanie jego części za pomocą specjalnych nożyczek chirurgicznych. Najczęściej zabieg ten dokonywany jest na zwierzętach, które nie ukończyły kilku dni. Dlaczego tak wcześnie dokonują zabiegu? Ponieważ jest to uwarunkowane tym, że szczeniak może odczuwa ból, ale nie jest jeszcze na tyle czujny. Zabieg ten wykonywany jest najczęściej przez lekarza weterynarii, albo hodowcę. Co to jest kopiowanie uszu Kopiowanie uszu to korekcja której dokonuje się przy znieczuleniu między 6, a 12 tygodniem życia. Wtedy właśnie chrząstka stawowa nie wykształciła się w pełni, dzięki czemu jest miękka i podatna na plastykę. Ten zabieg również dokonuje lekarz weterynarii, ale już przy narkozie. Następnie zawija się uszy bandażem, które piesek musi nosić przez kilka tygodni. Dzięki temu pozostają one w pozycji pionowej. Dlaczego kopiowanie ogona i uszu nie było zakazane? Hodowcy twierdzą, że kopiowanie jest integralną częścią rasy psa. Według nich, obcięte uszy nadają charakter i pożądany wygląd rasie. Odmiennego zdania są lekarze weterynarii oraz behawioryści. Lekarze twierdzą, że każdy zabieg niesie za sobą pewne ryzyko powikłań. Podczas zabiegu dochodzi do uszkodzenia końcowego odcinka rdzenia kręgowego, co może wywołać przypadłość zwaną: zespołem ogona końskiego. Behawioryści mówią o skutkach obcinania uszu i ogona: zaburzają komunikację między psami. Dzięki krótkim uszom psy wyglądają na groźniejsze niż w rzeczywistości są! Psy pozbawione ogona mają trudności z komunikowaniem się, ogon jest ważnym narzędziem komunikacyjnym wśród psów. Po co kopiować uszy? Najczęściej obcinano uszy u psów pilnujących stada. Pozostawione na łące były narażone na ataki dzikich zwierząt. Podobno na ciele psa uszy są miejscem bardzo silnie ukrwionym, oraz trudnym do leczenia. Dlatego zdecydowano się na ich usuwanie, pod pretekstem bezpieczeństwa psa. Przykładem ras stróżujących u których dokonywano tego zabiegu był: Owczarek Środkowoazjatycki, Dog Argentyński, Cane Corso itp. Historia obcinania ogonków Skrócenie ogona kiedyś miało swoje zastosowanie u psów myśliwskich i pociągowych. Uważano, że obcięcie ogona wzmacnia kręgosłup oraz przyczyni się do zwiększenia prędkości. Według źródeł historycznych ogon obcinano już od czasów starożytnych. Uważano, że żyją w nim robaki, odpowiedzialne za rozwój wścieklizny. Mit ten wziął się z tego, że po rozerwaniu ogona, jego ścięgna wyglądają jak siedlisko białych pędraków. Poganie w ogonie widzieli narzędzia zła i szatana! Tak absurdalne wierzenia przyczyniły się do eskalacji problemu. Warto zauważyć, że w tamtych czasach rzadko używali narkozy, czy innych znieczuleń. Dlatego duża część psów nie przeżywała takich zabiegów. Niestety, wysoka śmiertelność nie przyczyniła się do zaniechania praktyk, ponadto zaczęto dostrzegać ich plusy. Wizerunek psa z obciętymi uszami i ogonem szybko przyjął się w świecie kynologicznym. Prawo a kopiowanie ogona i uszu? Obcinanie ogonów jest zakazane w Polsce oraz w wielu częściach świata, w tym Australii i Wielkiej Brytanii. Stany Zjednoczone mają w tej kwestii podzielone zdania. Ich prawo wprost nie zakazuje kopiowania uszu i ogonów. W większości stanów Ameryki ustalono tylko stałe kontrole nad hodowlami. Wyraźne stanowisko zajęły tylko: Nowy York i Vermont, w których to zakazano amputacji ogona i korekcji uszu. Która ustawa zabrania kopiowania uszu i ogona Zakaz ten reguluje ustawa o ochronie zwierząt z 23 sierpnia, 1997 roku. (Dz. U. z 2003 Nr 106, poz. 1002 z poźn. zm.) Stowarzyszenie Empatia wymogło na Główny Inspektoracie Weterynaryjnym dodanie rozporządzenia. – 16/2005. Przeczytacie w nim, że: dokonywanie zabiegów weterynaryjnych nie mających na celu ratowania życia, podlega karze aresztu lub grzywny od 1000 zł. Na szczęscie na cel związany z ochroną zwierząt. Co więcej, na organach Inspekcji Weterynaryjnej ciąży obowiązek określony w art. 304 par. 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 z późn. zm.), zgodnie z którym instytucje państwowe, które zauważyły nieprawidłowości w hodowli, itp. muszą niezwłocznie zawiadomić o tym prokuraturę lub policję. Polak potrafi… czyli jak omijać zakazy Pomimo tych zakazów lekarze weterynarii sprytnie omijali w/w przepisy. Obcinając ogonki i narażając zwierzęta na niepotrzebny ból. Wystarczyło, że weterynarz wpisał w kartotece: że pies został pogryziony, albo uderzył ogonem. Obecnie nie można tak oszukiwać. Teraz Inspektorat Weterynaryjny prowadzi ścisły nadzór nad tego typu praktykami. Dziś tłumaczenie, że pies naderwał ucho podczas walki jest niewystarczające. Dokładnie muszą sprawdzić każde tego typu operacje. dlaczego nie ma śladów walki na innych partiach ciała? Dlaczego na uszach nie widać rozerwania, tylko jest dokładnie przycięte. Niezrozumiałe jest, dlaczego obcina się dwa ucha na raz. Wątpliwy jest fakt, że podczas walki zostały uszkodzone obie części w ten sam sposób, a obcinanie drugiego ucha dla symetrii jest niezgodne z prawem. Bo przecież w chwili urazu łapy, nie obcina się psu zdrowej? O czym należy pamiętać? Dziś obcinanie uszu i ogona jest surowo karane, dzięki temu więcej psów ma szansę uniknąć dotkliwych pogryzień, wynikających z nieporozumień. Mowa ciała psa jest kluczowa w komunikacji zwierząt. Zauważmy, że one tylko w ten sposób się ze sobą porozumiewają. Pies merda ogonem, kładzie uszy, stroszy sierść – wysyła tysiące sygnałów za pomocą uszu, pozycji ciała i ułożenia ogona. Dlatego jako świadomi i odpowiedzialni opiekunowie powinniśmy dbać o to, by naszym czworonogom żyło się coraz lepiej. Obcinanie uszu i ogona jest dla nich niepotrzebnym i bolesnym zabiegiem.

Ustawianie uszu Przez wiele lat uszy psów należących do niektórych ras były kopiowane i z tego powodu nigdy do końca nie wiedzieliśmy, jak by wyglądały, gdyby je zostawiono tak, jak je stworzyła natura. Problem dotyczył przede wszystkim psów należących do ras obrończych: sznaucerów, dogów, dobermanów, które z ciętymi uszami rzeczywiście wyglądały bardziej bojowo. Niestety po kopiowaniu uszy nie zawsze chciały stawać i nadal opadały. Wówczas podklejało się je przez jakiś czas plastrami "na diabełka", co w większości przypadków dawało doskonały rezultat. W ten sam sposób stawiało się i nadal stawia uszy owczarków niemieckich, u których zbyt cienka małżowina uszna nie jest w stanie się wyprostować i utrzymać we właściwej pozycji. Od pewnego czasu uszu kopiować nie wolno, co nie oznacza niestety, że problemy się skończyły. Teraz okazuje się, że niecięte uszy mają z kolei tendencję do stawania, zamiast jak to przewiduje wzorzec załamywać się w odpowiednim, przewidzianym wzorcem miejscu. Można to przy odrobinie cierpliwości skorygować podklejając ucho specjalnym klejem. Ustawia się je w prawidłowej pozycji i podkleja tak, że przez dłuższy czas formuje się jak na prawidle. Biorąc pod uwagę fakt, że chrząstka u szczenięcia jest jeszcze bardzo plastyczna, szanse na poprawne ustawienie uszu jest całkiem spora. Klej do ustawiania uszu Jeśli problem dotyczy jednego ucha, staramy się ułożyć je identycznie jak drugie, żeby symetria została zachowana. Jeśli trzeba ustawić dwoje uszu kierujemy się wzorcem rasy. Chrząstka kształtuje się w wieku około trzech miesięcy i jest to najlepszy czas na rozpoczęcie korekty. Odrobinę skracamy sierść na uszach i głowie, usuwamy woskowinę oraz sierść zasłaniającą kanał słuchowy, bo po podklejeniu ucha trudniej się będzie w to miejsce dostać. Następnie ustawiamy uszy zgodnie ze wzorcem i punktowo kleimy w taki sposób, żeby nie utrudniać ich wentylacji. Klej nie może dotykać skóry, skleja się tylko włosy (!) i to nie na całej długości, ale małą kropelką w kilku miejscach. Warto zrobić próbę i zmierzyć ile czasu potrzeba do zastygnięcia kleju, żeby wiedzieć jak długo trzeba przytrzymać ustawione ucho, żeby klej stwardniał i małżowina pozostała we właściwym położeniu. Ustawione w prawidłowej pozycji uszy powoli się do niej przyzwyczajają. Raz na 3-4 tygodnie usuwamy klej wycinając sierść, na której został położony i oceniamy efekt. Bywa, że po uwolnieniu uszy przez chwilę są ustawione prawidłowo a wkrótce potem obydwa lub jedno z nich wraca do wadliwej pozycji. Jest to sygnał, że trzeba je natychmiast ponownie przykleić, oczywiście do nowych kępek sierści. Proces układania uszu powinien zakończyć się do około szóstego miesiąca życia, choć przy uszach grubych, mięsistych może trwać aż do roku. Tuż po podklejeniu szczeniak może próbować się od tego uwolnić. Wówczas najlepiej odwracać jego uwagę tak długo, aż się do nowej sytuacji całkowicie przyzwyczai. Przez cały czas trzeba jednak pilnować, żeby gdzieś uchem nie zahaczył i nie zrobił sobie krzywdy. Jeśli pies ma być wystawiany, nie wolno tego zlekceważyć, bo jest to jedyna dozwolona interwencja w ustawienie psich uszu, w dodatku bardzo skuteczna. Potem pozostaje już tylko chirurgiczne załamanie małżowiny usznej, tak jak np. u foxteriera lub sznaucera, u których ucho ma być u nasady stojące, a w 1/3 od nasady załamane. Wykrycie śladów takiej operacji na wystawie, może skutkować dyskwalifikacją.

Najlepsza odpowiedź blocked odpowiedział(a) o 16:22: Nie można tego robić,od 1 stycznia 2012 jest zakaz. I jak jakiś weterynarz na to się zgodzi podlega bardzo wysokiej karze lub nawet może starcić prawo wykonywania zawodu-takie były słowa mojego weterynarza,Co do tego czy jestem za czy przeciw,to powiem tak:Podobają mi się psy ras :rottweiler,doberman ,dog niemeicki,amastafy itd,, co mają kopiowane uszy czy ogony ,lub jedno i mają ogonki obciany zaraz po urodzeniu i z tego co wiem to nie jest bolesne,Taki sam ból pies odczuwa jak obcinają 5 pazur(wilczy pazur) Z uszami jest trochę gorzej,bo uszy obcina się jak psiak jest nieco starszy z tymi uszami to jeszcze rozumiem,ale rottweiler z ogonem mi sie nie podoba czy doberman,ale coż. Odpowiedzi ziuziu51 odpowiedział(a) o 14:35 Kiedyś można było to robić, ale teraz jest to zabronione i są za to kary. blocked odpowiedział(a) o 14:35 Ani tego ,ani tego się nie powinno obcinać ,a wręcz nie wolno ,oczywiście ,że jestem przeciw ! Kinga 99 odpowiedział(a) o 14:35 Jestem przeciw. Na szczęście nie można, bo to zabronione. To oczywiste że jestem przeciw takiemu okrucieństwu. Kocham zwierzęta i nienawidzę kiedy ktoś je krzywdzi. Wera :)) odpowiedział(a) o 14:36 Nie można i jestem przeciw LaFoi. odpowiedział(a) o 14:39 Nie obcinać tylko kopiować! Nie jestem za tym, by psu kopiować uszy, bo to by nadać psu groźniejszego wyglądu. Jestem jak najbardziej przeciw. Tylko pies cierpi.. _Alaa_ odpowiedział(a) o 14:56 jestem zą, ale tylko dla psów pracujących. ! Dla miastowych psów jest to zbędne. Ale np psy zaganiające mogą mieć zmiarzdzone ogony jesli przydepnie go jakaś krowa.. więc to jest dobre.. ale psy w mieślcie.. jak najbardziej nie EKSPERTClementine odpowiedział(a) o 14:59 W Polsce jest to dla "groźniejszego wyglądu" to bezsens, i jestem przeciw, ale w niektórych przypadkach kopiowanie ogona powinno być legalne (psy pracujące, głównie myśliwskie, narażone na bolesne i trudno gojące się, ropiejące, urazy ogona). Nie jest to oczywiście przeciw obcinaniu ogonów i uszów psom . blocked odpowiedział(a) o 14:46 NIE MOŻNA OBCINAĆ. I JA NIE JESTEM ZA OBCINENIEM Alessia. odpowiedział(a) o 14:48 Jestem przeciw. To jest zabronione i prawidłowo. Shogan odpowiedział(a) o 15:11 W Polsce jest to jest to kopiowanie uszu czy ogonów jestem przeciw. O uszach nawet przez mysl mi nie przeszlo ! nie wolno bo zabronione i w 100 % sie z tym zgadzam ! to tak jak by czlowiekowi odciac tak poprostu reke ! Uważasz, że ktoś się myli? lub

Z Ustawy wynika więc, że można uśpić psa jedynie w trzech sytuacjach. Gdy konieczne jest skrócenie jego cierpień, gdy roznosi on groźne dla życia ludzi lub innych zwierząt choroby (ściśle określone w innej ustawie) lub gdy w inny sposób, na przykład poprzez swoje agresywne zachowanie, stwarza on zagrożenie dla otoczenia. Oczywiście w prawie każdym mieście znajdzie się weterynarz, który za odpowiednie pieniądze gotowy jest złamać obowiązujące prawo i uśpić psa, nawet jeśli zwierzak jest w pełni zdrowy i bezproblemowy. Jednak takie postępowanie jest okrutne, nielegalne i może nieść ze sobą poważne konsekwencje zarówno dla weterynarza, jak i właścicieli uśpionego czworonoga! Kiedy można uśpić psa? Polskie prawo dopuszcza tylko trzy sytuacje, w których możliwa jest eutanazja zwierzęcia. Jak to wygląda w praktyce? Możesz uśpić psa, jeśli nie da się go uratować od cierpienia Możesz, a nawet powinieneś! Psom, którym w żaden sposób nie da się zapewnić dalszego życia bez bólu i cierpienia, należy skrócić męki poprzez eutanazję. Do takich sytuacji należą między innymi ciężkie, bardzo zaawansowane choroby nerek lub wątroby. Powodują one wyniszczenie całego organizmu, liczne powikłania i ogromny, nieprzerwany ból. Również nieoperacyjne nowotwory, zajmujące kolejno liczne organy zwierzęcia i odbierające mu radość życia, mogą być powodem do humanitarnego uśpienia pupila. Także wady wrodzone, takie jak brak wykształconych struktur mózgu czy innych części ciała mogą sprawić, że życie zwierzaka będzie przepełnione bólem, któremu nie da się zapobiec. Uśpione mogą zostać również psiaki po ciężkich wypadkach komunikacyjnych, które jeśli nie zostaną natychmiast poddane eutanazji, będą niewyobrażalnie cierpieć przed swoją nieuchronną śmiercią. Ostateczna decyzja o uśpieniu czworonoga w takich wypadkach zależy w dużej mierze do lekarza weterynarii. Poddaje on ocenie stan zwierzęcia i jeśli dojdzie do wniosku, że nie da się w żaden sposób pomóc cierpiącemu psiakowi, może zalecić eutanazję. Jeśli jednak istnieje duża szansa na powrót do zdrowia lub zapewnienie psu jeszcze kilku lat komfortowego życia, może on odmówić uśpienia. W przypadku tych chorób MUSISZ uśpić psa! Istnieją także sytuacje, w których uśpienie psa będzie absolutnie konieczne. Obowiązkowej eutanazji muszą być poddane psy, które zachorują na jedną z chorób zwalczanych z urzędu. Ustawa o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt wymienia na szczęście tylko dwie choroby występujące u psów, które wymagają natychmiastowej eutanazji. Należą do nich wścieklizna oraz gruźlica. Czy agresywny pies musi zostać uśpiony? Trzecią sytuacją, w jakiej polskie prawo dopuszcza eutanazję psa, jest stwarzanie przez czworonoga zagrożenia dla innych zwierząt lub ludzi. Jednak zezwala na to tylko w przypadkach, w których niemożliwe jest usunięcie zagrożenia w inny sposób. Nie poddaje się więc eutanazji psiaków, które w odpowiedni sposób zabezpieczane są przez swoich opiekunów (na przykład poprzez smycz i kaganiec), nawet jeśli wykazują one ogromną agresję wobec innych ludzi. Nieprawidłowo zabezpieczany czworonóg, który notoryczne stwarza zagrożenie na spacerach lub ucieka z ogrodu, prędzej zostanie odebrany właścicielom niż skazany na uśpienie. Również schroniska dla psów coraz częściej rezygnują z uzasadnianych agresją eutanazji. Wychodzą z założenia, że w większości przypadków taki problem można rozwiązać na przykład resocjalizacją czworonoga. Zapis ten dotyczy więc głównie bezpańskich lub zdziczałych psów, które wykazują wyjątkową agresję wobec mieszkańców i które muszą zostać jak najszybciej „usunięte”. Jednak również w takich przypadkach coraz powszechniejszą praktyką staje się nie zabijanie, a wyłapywanie psów rozmaitymi sposobami. Takie psiaki umieszczane są w schroniskach, gdzie zyskują szansę na resocjalizację i nowe życie.

Spis treści:1. Jak zbudowane jest ucho psa2. Jak sprawdzać czystość uszu u psa3. Czym czyścić psie ucho?4. Jak poprawnie czyścić uszy psa5. Czarny brud w uszach psa6. Co jeszcze możesz zrobić, by chronić psie uszy? Jak zbudowane jest ucho psa Jedną z partii psiego ciała, o którą należy szczególnie zadbać, są uszy. Psie uszy mogą mieć różne rozmiary i kształty. Są krótkie i długie, sterczące i oklapnięte, miękkie i sztywne. Dzięki 18 mięśniom odpowiadającym za ruch małżowiny może ona poruszać się tak, by wychwytywać najdrobniejsze dźwięki. Słuch psa jest bowiem jednym z najbardziej rozwiniętych zmysłów. Psie uszy składają się z trzech części: ucho zewnętrzne, ucho środkowe, ucho wewnętrzne. Ucho zewnętrzne to małżowina uszna i kanał słuchowy, który ma kształt litery L i jest dłuższy niż u człowieka. Znajdują się tu gruczoły łojowe, które mają za zadanie produkowanie wydzieliny usznej. Specyficzna budowa kanału słuchowego sprawia, że dostępny jest tylko dzięki badaniu otoskopem. Między uchem zewnętrznym a uchem środkowym znajduje się błona bębenkowa. Natomiast ucho środkowe składa się z trzech kosteczek: młoteczka, strzemiączka i kowadełka oraz jamy bębenkowej. Ucho wewnętrzne pełni funkcję zmysłu równowagi. Znajduje się tu ślimak oraz kanały półkoliste. Jak sprawdzać czystość uszu u psa Uszy naszych czworonogów należy regularnie kontrolować. Przynajmniej raz w tygodniu zajrzyj psu w uszy, sprawdź, czy nie ma w nich ciemnej woskowiny lub ciał obcych, np. źdźbeł kłosów. Jeśli uszy są czyste, bez zapachu i wydzieliny, a kolor skóry jest delikatnie różowy, znaczy to, że uszy są zdrowe. Takie uszy nie wymagają Twojej codziennej pielęgnacji, a jedynie regularnej profilaktyki w postaci kontroli. Jeśli natomiast zauważysz ciemną wydzielinę o nieprzyjemnym zapachu lub uszy psa są tkliwe i zaczerwienione – koniecznie udaj się do lekarza weterynarii! Początek chorób ucha można również rozpoznać, gdy pies potrząsa głową lub przekrzywia ją na bok, często trzepie uszami lub ociera się uchem o meble czy legowisko. Jeśli Twój pies ma długie i bardzo owłosione uszy, podczas spacerów zbierają one dużo więcej zanieczyszczeń niż uszy psów krótkowłosych. Warto je przeczesać po każdym spacerze i pozbyć się nasion, źdźbeł traw czy wkręconych w sierść gałązek. Obserwuj swojego psa i jeśli po spacerze trze ucho, gwałtownie się otrzepuje – sprawdź, czy do kanału słuchowego nie dostało się ciało obce. Im szybciej zadziałasz – tym lepiej, ponieważ pocieranie ucha przez psa w celu usunięcia ciała obcego ma najczęściej odwrotny skutek – dostaje się ono coraz głębiej do wnętrza kanału słuchowego. W takiej sytuacji niezbędna będzie wizyta u lekarza weterynarii. Pamiętaj, by po każdej kąpieli – niezależnie, czy jest to kąpiel w jeziorze czy w wannie – osuszyć kanał słuchowy za pomocą płatka kosmetycznego czy miękkiego ręcznika. Jeśli kąpiesz psa w domu, uważaj, by nie nalać wody do kanału słuchowego. Specyficzna budowa psiego kanału słuchowego sprawia, że woda, która się do niego dostanie, może mieć problem, by z niego wypłynąć. Czym czyścić psie ucho? Aby przeprowadzić pielęgnację psich uszu, przygotuj przeznaczony do tego płyn oraz płatek kosmetyczny. Nie używaj waty, której fragmenty mogłyby utkwić w psim uchu. Zrezygnuj również z patyczków przeznaczonych do pielęgnacji ludzkich uszu. Korzystanie z nich mogłoby być dla czworonoga nieprzyjemne, a nawet szkodliwe w przypadku gwałtownego ruchu. Nie używamy do mycia takich środków jak spirytus, woda utleniona czy jodyna – jeżeli nie mamy specjalnego preparatu, to wystarczy zwykła woda. Zalecamy jednak stosowanie dostępnych na rynku kosmetyków do czyszczenia uszu, a są to: płyny, które nanosi się na płatek kosmetyczny, a następnie delikatnie przeciera się nim ucho, płyny, które wkrapla się do kanału słuchowego, wilgotne chusteczki i płatki. Nadmierna pielęgnacja uszu, które są zdrowe, może spowodować niepotrzebne podrażnienie kanału słuchowego. W sytuacji, gdy w uchu pojawiła się infekcja, weterynarz zaleci stosowanie specjalnych leczniczych kropli, którymi zakrapla się kanał słuchowy. Jak poprawnie czyścić uszy psa Pielęgnację uszu rozpocznij od przyzwyczajania psa do tego zabiegu. Jak tylko w domu pojawi się szczeniak, jak najczęściej przeprowadzaj z nim trening manipulacji przy uszach, oczkach, łapach. W zależności od trybu życia, stopnia zarośnięcia czy długości psich uszu dostosuj regularność ich pielęgnacji. Niektóre psy będą wymagały jej raz na kilka dni, inne raz na miesiąc. Nanieś kosmetyk na płatek kosmetyczny i przetrzyj widoczną część ucha. Usuń kurz, brud i wydzielinę, która wypłynęła z ucha. Nie wkładaj zbyt głęboko płatka do kanału słuchowego. Do czyszczenia każdego ucha użyj osobnego płatka, by przypadkiem nie przenieść infekcji. Pamiętaj również, by nie używać patyczków przeznaczonych do czyszczenia ludzkich uszu. Pielęgnacja zdrowych psich uszu powinna być delikatna, by nie podrażnić tej delikatnej okolicy. Jeśli Twój psiak ma długą sierść, konieczne będzie usuwanie jej z kanału słuchowego. Tego typu zabieg najlepiej powierzyć doświadczonemu groomerowi. Nie jest on dla psa komfortowy, ale dzięki niemu ucho będzie miało odpowiednią wentylację. Jeśli chcesz wykonać ten zabieg samodzielnie, zaopatrz się w specjalny proszek, który ułatwi Ci chwycenie włosa i usunięcie go. Wyrywając sierść z uszu, staraj się usuwać pojedyncze włoski. Wyrywając sierść całymi kępkami, sprawisz psu ból. Niezależnie od typu uszu i długości sierści Twojego psa najważniejsza jest profilaktyka w postaci regularnej kontroli ich stanu. Czarny brud w uszach psa W psich uszach jest ciepło, ciemno i wilgotno, a takie warunki, na psie nieszczęście, sprzyjają zapaleniom bakteryjnym i grzybiczym. W rezultacie w uszach naszych czworonożnych przyjaciół mogą pojawić się choroby. Najczęściej spotyka się je u psów z ciężkimi obwisłymi uszami. Są to np. cocker-spaniele, bassety, setery, beagle’e. U takich psów wentylacja ucha jest nieprawidłowa i bardzo łatwo o różnego rodzaju infekcje. Obserwacja niepokojących objawów i szybka wizyta w gabinecie weterynaryjnym pozwolą na sprawne ich wyleczenie. Choroby występujące w kanale słuchowym mogą być spowodowane przez: pasożyty, np. świerzb uszny, grzyby – drożdżaki, bakterie, ciała obce, np. źdźbła, nasiona. Wystąpienie w psich uszach drożdżaków lub bakterii zazwyczaj poprzedzone jest podrażnieniem, zalaniem wodą podczas kąpieli lub alergią, która sprawia, że ucho jest bardziej podatne na infekcje. Ciemna sucha wydzielina oraz ból i silny świąd to objawy występowania świerzbowca. Objawy te pojawiają się zazwyczaj już kilka dni po zarażeniu. Aby zminimalizować ryzyko zarażenia się psa przez świerzbowca, pilnuj, by Twój zwierzak nie miał kontaktu z bezdomnymi psami czy kotami i dbaj o zdrową, zbilansowaną dietę. Ciemna, brązowa, wilgotna oraz lepka wydzielina o nieprzyjemnym zapachu to objaw występowania drożdżaków. W normalnych warunkach drożdżaki żyją na skórze zwierzęcia i w momencie jego obniżonej odporności wywołują infekcję. Żółta, lepka wydzielina oraz silny ból to objawy występowania bakterii. Niezależnie od koloru wydzieliny w psim uchu, za każdym razem, gdy widzisz niepokojące objawy – jak najszybciej udaj się do gabinetu weterynaryjnego i nie czyść samodzielnie uszu z objawami chorobowymi. Lekarz ma specjalne kwalifikacje i wprawę, więc po pierwsze zrobi to bezboleśnie dla psa, a po drugie samodzielne czyszczenie może przeszkodzić w prawidłowej diagnozie. Nie tylko to utrudnia rozpoznanie choroby. Również samodzielne podanie leków czy smarowanie uszu maścią z antybiotykiem, bez uprzedniej konsultacji, jest szkodliwe, gdyż uniemożliwia pobranie wymazu z ucha. Tym samym nie mamy możliwości określenia przyczyn stanu zapalnego. Pamiętaj też, że źle dobrany lek może zaszkodzić psu. Gdy udasz się do gabinetu, lekarz weterynarii wykona wymaz z ucha i przeprowadzi badanie pod mikroskopem. Po takim badaniu możliwa będzie prawidłowa diagnoza oraz wdrożenie leczenia. Pamiętaj, że przewlekłe zapalenie ucha może przyczynić się do poważnych objawów neurologicznych lub nawet do utraty słuchu. Co jeszcze możesz zrobić, by chronić psie uszy? Jeśli Twój psiak ma długie uszy, które podczas spacerów ciągnie po ziemi – możesz użyć specjalnej opaski, która przytrzyma uszy i ochroni je przed ewentualnymi skaleczeniami. U psów, które mają długą sierść na uszach, taka opaska ochroni ją przed poplątaniem i zapobiegnie zniszczeniu szaty psa. Oprócz pielęgnowania psich uszu dobrze jest je czasami napowietrzyć – przede wszystkim u psów ras długouchych. W tym celu, gdy pies śpi, odchylamy jego ucho tak, by powietrze mogło swobodnie dopływać do jego wnętrza. Na zakończenie ponownie zachęcamy do regularnego kontrolowania, czyszczenia i pielęgnacji uszu pupila!

Przez aktualizacja dnia 12:19 Sierść to pierwsza rzecz w wyglądzie psa, która zwraca uwagę. Nie tyle umaszczenie, co właśnie czyste, lśniące i zdrowe futro. Jego kondycja mówi wiele o stanie zdrowia zwierzęcia, a ponadto pełni ważne funkcje dla całego organizmu, dlatego tak ważna jest odpowiednia pielęgnacja skóry i sierści. Każdy opiekun powinien bliżej poznać temat, jakim jest samodzielne strzyżenie psa. Strzyżenie psa – czym w ogóle jest sierść? U większości psów sierść składa się z dwóch warstw: włosa okrywowego i podszerstka. Pierwsza z wymienionych warstw jest dłuższa i chroni psa przed zanieczyszczeniami, wilgocią, gorącem. Druga jest krótsza i stanowi szczelną barierę przed zimnem. Psy stają się bardziej „puchate” na zimę dzięki podszerstkowi, a podczas wymiany futra na lato jego większa część wypada, bo nie jest już potrzebna. Niektóre rasy psów mają tylko włos okrywowy. Są to np. yorkshire terrier czy maltańczyk. Dlatego cechują się one mniejszą odpornością na niskie temperatury. Tutaj przeczytasz czym jest podszerstek u psów. Które psy powinno się obcinać? Zacznijmy od tego, których się nie powinno, a mianowicie psów, które mają podszerstek. Strzyżenie tych ras psów może doprowadzić do miejscowego łysienia plackowatego, ale co ważniejsze, przycina się włos okrywowy stanowiący tak ważną ochronę dla naszego czworonoga. Można natomiast strzyc rasy, które nie mają podszerstka – po konsultacji z lekarzem weterynarii lub dobrym groomerem. Ale i w tym przypadku nie obcinamy psa zbyt krótko, bo naga skóra jest narażona na groźne promienie słońca. Jeśli jesteś właścicielem takiej rasy - czytaj dalej! Strzyżenie psa w domu – jak się przygotować? Jeśli zdecydujemy się na to, aby obciąć psa samodzielnie, musimy wiedzieć o kilku rzeczach. Ważne jest to, aby pies był nauczony cierpliwego stania podczas zabiegu. Warto zadbać o to, aby stał na podwyższeniu, dzięki czemu oszczędzimy nasze plecy. Psi fryzjerzy używają specjalnych stołów groomerskich z regulowaną wysokością, antypoślizgową powierzchnią i szelkami, dzięki czemu pies stoi nieruchomo. Kiedy jednak mamy do strzyżenia tylko jednego czy dwa psy, zakup takiego stołu jest nieopłacalny. Znajdźmy więc w domu mebel, który posłuży za podwyższenie, dzięki czemu będzie nam wygodniej. Pierwsze strzyżenie psa lepiej wykonać u groomera ©ShutterstockBezpieczeństwo i komfort psa Zadbajmy o bezpieczeństwo psa. Na powierzchnię połóżmy jakiś materiał, np. ręcznik, na którym pies nie będzie się ślizgał. W trakcie całego zabiegu pielęgnacyjnego dbajmy także o to, aby pies był zrelaksowany, minimalizujmy stres, a za dobre zachowanie nagradzajmy przysmakami. Pamiętajmy, że warto przyzwyczajać psa do zabiegów pielęgnacyjnych od małego. Dzięki temu niestraszne będzie mu nie tylko obcinanie, ale też np. kąpiel, czyszczenie uszu, oczu i zębów. Przybory i kosmetyki Istotny jest wybór odpowiedniego zestawu dobrej jakości przyborów: grzebienia, szczotki, szamponu i odżywek, a także maszynki do strzyżenia lub/i nożyczek. W doborze całego sprzętu może pomóc dobry groomer. Przede wszystkim nie należy używać maszynki dla ludzi, ani kosmetyków przeznaczonych dla ludzi, gdyż mogą być zbyt agresywne dla delikatniejszej psiej skóry, mogą wywoływać podrażnienie, swędzenie i uczulenie. Na rynku dostępnych jest wiele kosmetyków przeznaczonych dla psów. Niektóre odżywki dodatkowo wspomagają rozczesywanie gęstej i dłuższej sierści, co może ułatwić zadanie. Maszynki przeznaczone dla ludzi niestety nie nadają się dla psów, gdyż nie uwzględniają potrzeb gęstej i kędzierzawej sierści. Ponadto ich wadą jest to, że niektóre psy na sam dźwięk włączonego urządzenia reagują paniką. Nożyczki mają więc pewną przewagę, jednak nie wystarczy tylko jedna para. Inne nożyczki są stosowane do ogólnego cięcia, inne do zaokrąglania sierści czy do przycinania obszarów delikatnych – takich jak pyszczek. Warto zainwestować w sprzęt wysokiej jakości. Powinny być naoliwione i naostrzone, dzięki czemu nie będą szarpać włosów. Przygotowanie do strzyżenia psa Pielęgnacja powinna zacząć się od wyczesania sierści, następnie kąpieli całego ciała i dokładnego wysuszenia (choć wielu groomerów najpierw kąpie, a później rozczesuje i suszy). Czysta, świeżo umyta szata lepiej się układa, łatwiej jest ją później prawidłowo ciąć. Pamiętajmy, żeby dobrze wysuszyć okolice uszu i ogon. Jeśli sierść jest skołtuniona, rozczesujmy ją delikatnie, najlepiej przytrzymując kołtun drugą ręką, aby nie sprawiać psu bólu i nie dokładać stresu. Możemy także użyć odżywek, które ułatwiają rozczesywanie. Samodzielne strzyżenie psa Teraz, kiedy szata psa jest już czysta i wyczesana, można przejść do etapu strzyżenia. Jeśli robimy to pierwszy raz, możemy jeszcze nie mieć wprawy. Lepiej więc wykonywać ruchy nożyczkami wolniej, ale bezpieczniej dla psa, aby nie uszkodzić skóry. Kolejność zajmowania się poszczególnymi partiami ciała nie jest bardzo istotna. Zacznijmy od tej części, która jest dla nas najwygodniejsza. Groomerzy mają różne techniki strzyżenia, działają według własnej kolejności – jedni zaczną od tułowia, inni od łap. Zwykle na koniec zostawia się pyszczek, gdyż wymaga dopracowania wielu szczegółów i jest to miejsce wrażliwe. Psa należy strzyc w kierunku od głowy do ogona, a nie pod sierść. Pamiętajmy o takich praktycznych rzeczach jak przystrzyżenie brzucha (to miejsce lubi się brudzić). W trakcie strzyżenia można też od razu przyciąć pazury, warto sprawdzić całe ciało psiaka pod kątem wystąpienia kleszczy. Po więcej szczegółowych rad najlepiej udać się do specjalisty, czyli fryzjera dla psów – wiele zależy od rasy psa i jego sierści, a strzyżenie psa według wzorca rasy to prawdziwa sztuka! Cennik: ile kosztuje strzyżenie psa? Cena strzyżenia jest zależna od kilku czynników, z czego najważniejsze, jak łatwo się domyślić, to wielkość psiaka i długość jego szaty. Psom o długiej i gęstej szacie trzeba poświęcić znacznie więcej czasu na równie dokładną i staranną pielęgnację. Ceny mogą różnić się też w zależności od renomy salonu, regionu, województwa i miasta oraz od tego, czy pies jest przygotowywany do udziału w wystawie, czy jest to zwyczajna, rutynowa pielęgnacja. Salony fryzjerskie mogą wymagać wcześniejszej kąpieli psa w domu, ale zdecydowana większość ma kąpiel w pakiecie, dlatego tutaj cena także może być nieco większa. Koszt strzyżenia psa małej rasy (np. yorkshire teriera, shih tzu, maltańczyka czy sznaucera miniaturowego) zaczyna się od około 70 zł do 150 zł, a w niektórych salonach nawet do 200 zł. Ceny dla średnich psów (np. cocker spaniel, foksterier) wahają się od około 80 zł do 200 zł, natomiast strzyżenie psów dużych i olbrzymich (m. in. owczarki, pudel, czarny terier rosyjski) to koszt od 90 zł do nawet 400 zł w przypadku długiej i gęstej sierści. Strzyżenie psa na lato – czy jest niezbędne? W naturze psy… nie używają trymerów i grzebieni. Natura bowiem zaprogramowała psi organizm na radzenie sobie z upałami głównie poprzez dyszenie. Tak właśnie przebiega termoregulacja. Całkowite ostrzyżenie włosa okrywowego, który stanowi barierę przed upałem i promieniami słonecznymi, zaburza ten proces. Takim postępowaniem możemy psiakowi bardzo zaszkodzić, choć wydaje się nam, że pies z taką ilością sierści musi się strasznie męczyć. Na szczęście nic bardziej mylnego, bo to właśnie dzięki tejże sierści nasz pupil jest w stanie poradzić sobie w gorące dni. Alternatywa dla nożyczek Jeśli pies bardzo źle znosi upały, zapewnijmy mu cień, możliwość przebywania w chłodniejszym pomieszczeniu, zawsze świeżą wodę (nie zimną, ale letnią, bo wbrew pozorom to w lato często do gabinetów weterynaryjnych trafiają pacjenci z zapaleniem gardła), albo zaopatrzmy go w matę chłodzącą. W czasie największych upałów zdecydowanie unikajmy intenywnej aktywności fizycznej. Jeśli pies potrzebuje dużo ruchu, przeprowadźmy trening wczesnym rankiem lub wieczorem, gdy temperatura otoczenia jest znacznie niższa. Wizyta u groomera: ciąć samodzielnie czy zaufać specjaliście? To, czy możemy przeprowadzić zabieg w zaciszu własnego domu uzależnione jest od wielu czynników. Nie tylko od naszych zdolności manualnych, ale także od tego, jak się zachowuje pies. Jeżeli nie jesteśmy w stanie sprawić, aby cierpliwie i spokojnie stał podczas czynności pielęgnacyjnych, możemy mu przypadkowo zrobić krzywdę. Musimy mieć świadomość tego, że powinniśmy uzbroić się w cierpliwość i okazać wyrozumiałość, jeśli czworonóg nie zechce od razu współpracować. Dla wielu psów tego rodzaju zabiegi to coś niecodziennego, co wiąże się z silnym stresem i dyskomfortem. Jeśli obawiamy się samodzielnego strzyżenia, powinniśmy znaleźć salon pielęgnacji psów blisko swojego domu i zdecydować się na przeprowadzenie zabiegu przez profesjonalnego groomera. Być może po kilku spotkaniach, gdy będziemy się bacznie przyglądać jego pracy, nabierzemy odwagi i zdecydujemy się na to, aby spróbować powtórzyć to w domu. Zobacz również: Jak dbać o psa latem? Fryzury i strzyżenie yorka Fryzury i strzyżenie shih tzu Furminator dla psa - czym jest i do czego służy?

Przez aktualizacja dnia 18:58 Dla naszych pupili słuch, obok węchu, jest najważniejszym zmysłem, za pomocą którego psy poznają świat. Ich uszy potrafią niczym radary ustawiać się w kierunku, z którego dobiega dźwięk i potrafią usłyszeć dźwięki o znacznie wyższej częstotliwości niż ludzie. Psie uszy i ich potrzeby Basset hound i jego imponujące uszy©Shutterstock Na przestrzeni lat celowa hodowla psów o określonym wyglądzie sprawiła, że obecnie różne rasy charakteryzują się uszami o zróżnicowanym wyglądzie. Z tego powodu spotkamy psy z uszami stojącymi, klapniętymi, zwiniętymi do tyłu w kształt różyczek lub długimi, obwisłymi, np. u spanieli lub bassetów. Uszy służą psom nie tylko do odbierania bodźców dźwiękowych, ale także do komunikacji — z ich pomocą czworonogi wyrażają uległość, złość lub radość. Oczywiście, im bardziej budowa ucha została zmieniona przez człowieka, tym trudniej psu wyrażać emocje za ich pomocą (np. husky lub owczarek niemiecki łatwiej przekazuje sygnały w ten sposób niż basset). Warto pamiętać, że zwłaszcza psy z oklapniętymi uszami i długą sierścią wymagają regularnego kontrolowania stanu przewodów słuchowych, ponieważ częściej dochodzi u nich do stanów zapalnych. Jak przyzwyczaić psa do kontrolowania i czyszczenia uszu? Czyszczenie uszu psa może odbywać się w spokojnej atmosferze, o ile odpowiednio go do tego przygotujemy. Jeśli jesteśmy opiekunami szczeniaka, warto od początku uczyć go, że dotykanie różnych części jego ciała jest normalne — dzięki temu zarówno pielęgnacja, jak i badania weterynaryjne będą dla zwierzaka znacznie mniej stresujące. Podczas wspólnych zajęć dotykaj uszu psa dosłownie na chwilę, w trakcie głaskania. Jeśli Twój pupil bez problemu na to pozwala i traktuje dotykanie uszu jako coś normalnego, podnieś poprzeczkę. Oswajanie psa z czyszczeniem uszu Przygotuj smakołyki lub ulubioną zabawkę psa. Delikatnie dotykaj jego uszu i wykonuj takie ruchy jak podczas ich czyszczenia. Uważnie obserwuj psa i rezygnuj z dalszych kroków, jeśli tylko zauważysz objawy dyskomfortu. Takie czynności powinny trwać zaledwie kilka-kilkanaście sekund i każdorazowo kończyć się pochwałą oraz nagrodą. Kolejnym etapem jest próba czyszczenia uszu z użyciem wacika i preparatu. Nie wykonuj od razu pełnego zabiegu pielęgnacyjnego — na początek wystarczy, jeśli Twój pies spokojnie przyjmie dotknięcie lub przetarcie uszu wacikiem. Zakończ ten etap, zanim psiak zdąży się zaniepokoić i oczywiście nagródź go. Później, podczas normalnej, regularnej pielęgnacji, warto nagradzać psa za spokojne zachowanie po skończonym zabiegu. Dzięki temu czyszczenie uszu będzie kojarzyć mu się z czymś pozytywnym. Kontrolę uszu i ewentualną pielęgnację przeprowadzamy wtedy, gdy pies jest wyciszony i zrelaksowany — na przykład wieczorem, po długim spacerze. Jak dbać o psie uszy? ©Shutterstock Wśród właścicieli i lekarzy weterynarii zdania są podzielone. Jedni twierdzą, że należy regularnie kontrolować stan psich uszu, ale nie poddawać ich żadnym zabiegom pielęgnacyjnym, dopóki wszystko jest w porządku. To podejście bliskie naturze, którego zwolennicy argumentują, że dzikie zwierzęta również nie mają czyszczonych uszu i rzadko cierpią na infekcje. Ponadto, udowodniono, że zbyt częste czyszczenie uszu prowadzi do bolesnych stanów zapalnych i usuwa naturalną warstwę ochronną. Brak pielęgnacji może sprawdzić się u psów z krótką sierścią i/lub stojącymi uszami oraz u psów żyjących na zewnątrz, jednak nie zwalnia właściciela z obowiązku regularnego kontrolowania stanu psich uszu. Opiekunowie psów, które są bardziej podatne na infekcje — np. zwierząt starszych, długowłosych i/lub z oklapniętymi uszami, a także psów, które często pływają lub bawią się w wodzie, powinni poświęcić psim uszom więcej uwagi. Regularne czyszczenie oraz wyrywanie nadmiaru włosów ułatwia wentylację i zachowanie higieny, a także zapobiega gromadzeniu się wilgoci. Jeśli obawiasz się usuwania włosów z psich uszu, udaj się do groomera. Nie próbuj przycinać ich nożyczkami — to niebezpieczne, a krótkie, ostre włoski będą podrażniać wnętrze ucha! Dbanie o psie uszy oznacza także regularne wizyty u weterynarza (wówczas możesz poprosić, by skontrolował stan uszu Twojego pupila) oraz udanie się po poradę, jeśli zauważysz niepokojące objawy. Niepokojące objawy, które powinny Cię zaalarmować Czasem zdarza się, że pomimo wszelkich środków ostrożności i regularnej pielęgnacji, nasz pies zachoruje lub złapie pasożyty gnieżdżące się w uszach. Objawy chorób uszu to: uporczywe trzepanie uszami lub ocieranie głową o różne przedmioty przechylanie głowy w bok skomlenie przy próbie dotyku, ból w okolicy uszu nieprzyjemny zapach uszu zaczerwienienie i obrzęk podwyższona temperatura uszu (są nienaturalnie gorące w dotyku) Takie symptomy są alarmujące i sprawiają psu dyskomfort. Należy od razu udać się do weterynarza, który oczyści uszy i wdroży odpowiednie leczenie. Co ważne, nigdy nie próbujemy czyścić uszu, w których występują objawy chorobowe, zanim nie udamy się do lecznicy! Jak czyścić psu uszy? ©Shutterstock Przede wszystkim — nie popadajmy w przesadę, ponieważ zbyt częste czyszczenie może prowadzić do nawracających infekcji uszu. Przyjmijmy regułę, że czyste uszy nie wymagają czyszczenia, jeśli nasz pupil nie znajduje się w „grupie ryzyka”. Gdy uszy są brudne, czyścimy je raz na dwa tygodnie. Gazą nasączoną roztworem soli fizjologicznej, oliwką dla dzieci lub specjalnym preparatem do czyszczenia uszu psa przemywamy zewnętrzną część ucha. Pamiętajmy, żeby użyć niewielkiej ilości preparatu, a następnie wytrzeć ucho do sucha. Na rynku są także dostępne wygodne chusteczki do czyszczenia uszu czworonogów. Nie stosujemy waty i innych materiałów, które mogą pozostawić pojedyncze włókna w małżowinie lub kanale usznym. Specjalne preparaty do czyszczenia uszu psa można też stosować, zakraplając kanał słuchowy. W tym celu podnosimy psie ucho pionowo do góry, umieszczamy aplikator wewnątrz kanału słuchowego i wpuszczamy parę kropel substancji do ucha. Następnie opuszczamy ucho i masujemy je przez chwilę, aby rozprowadzić preparat. Zawarte w nim składniki rozpuszczają woskowinę i ułatwiają jej usunięcie. Po wykonaniu tej czynności wycieramy ucho do sucha. Należy unikać stosowania patyczków kosmetycznych, chyba że weterynarz zaleci inaczej. Absolutnie nie wlewamy wody do uszu psa. Pamiętajmy — regularna kontrola jest ważna, ale częste czyszczenie niekoniecznie. Najistotniejsza jest znajomość naszego pupila i jego potrzeb. Sprawdzajmy, czy wszystko jest w porządku i reagujmy w razie potrzeby, a jeśli nie mamy pewności, czy postępujemy słusznie — zapytajmy o to weterynarza podczas najbliższej wizyty.

Odpowiedzi Alphene odpowiedział(a) o 19:33 Jasne,że nie można. Wąsy u psa grają rolę receptorów,które odbierają bodźce ze środowiska. Sama zauważysz,że jeśli pociągniesz mocniej wąsik u psa zapiszczy lub odskoczy. Nie, nie wolno. Dzięki nim psy lepiej poznają świat poprzez dotyk. W ciemności umożliwiają one psu omijanie przedmiotów, a także określenie ich kształtu i faktury. zuza9543 odpowiedział(a) o 17:04 po co?tzn. mojemu psu fryzjerka ścina, ale nie tylko wąsy, ale jego całego, więc wąsy też, ale one odrastają,a jeśli ci się nudzi, to znajdź sobie inną zabawę niż psie wąsy... nie można psu obcinać wąsów ! Pyśka98 odpowiedział(a) o 16:26 nieeee.! sierść można ale wąsy niee.! 08111998 odpowiedział(a) o 16:27 blocked odpowiedział(a) o 16:25 Dziewczyno, gdy choć 1 wąs mu zetniesz twój piesek może stracić węch. Rozumiesz? blocked odpowiedział(a) o 16:32 a po co chcesz mu je obcinać ? Ucinanie wibrysów to dla psa źródło tak niewygody, jak wielkiego stresu, ponadto zmniejsza zdolność precyzyjnego postrzegania przez nie najbliższego otoczeniaWibrysy służą także lokalizowaniu obiektów, a prawdopodobnie także rozpoznawaniu ich. Większość zwierząt używa ich w bardzo podobny sposób, jak niewidomi używają laski. .Czytałam ostatnio ze ktos obciał psu wasy i pies nie mogł trafic do miski, uderzał sie o nia, babe196 odpowiedział(a) o 18:54 bożeeee co wy piszecie, jaka głupota hahah! po pierwsze pies nie straci węchu, po drugie wąsy mu odrosną i po trzecie jak oddaję psa do obcięcia to jakoś zawsze weterynarz obcina mu wąsy. Ludzie ogarnijcie się haha. Nie . ! nie można ... ale to wogle po co ci . ? ^.^ blocked odpowiedział(a) o 18:44 Psom sie nie obcina wąsów xd Można, ale po co? Po jakimś czasie odrosną. Nieeeeeee! przez to pies może stracić węch podobno albo jakieś zmysły ELLI odpowiedział(a) o 18:34 nie! to tak jakbyś wydłubała sobie oczy bo pies ma i o czy i wąsy o ile mi wiadomoto nie wolno bo traci wtedy węch Nieżywy odpowiedział(a) o 16:27 Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub

Przez aktualizacja dnia 18:57 Psy przebywające dużo na dworze lub chodzące na bardzo długie spacery ścierają sobie pazury na tyle, że nie potrzebują dodatkowego ich skracania. Betonowa lub inna twarda i szorstka nawierzchnia działa jak pilnik podczas biegania lub intensywnych zabaw. Jednak pozostałe czworonogi, które większość czasu spędzają w domu, nie zetrą sobie pazurów w wystarczającym stopniu. Czym to grozi? Za długie pazury u psa będą się kruszyć i łamać, utrudnią mu chodzenie, a nawet mogą poranić psie łapki. Zwierzak zaczyna poruszać się w nienaturalny sposób, kuleć lub stawiakończyny pod dziwnym kątem. Za długie pazury u psa - kiedy trzeba je obciąć? Odpowiednio przycięte psie pazury nie powinny dotykać ziemi. Pazury, które dotykają podłoża, mogą być przyczyną zniekształcenia palców i łap czworonoga. Jeśli pies chodząc opiera łapy na zbyt długich pazurach, to właśie one absorbują wstrząsy powstające podczas poruszania się. W efekcie zmienić się może cała postawa psa, co negatywnie wpłynie na pracę mięśni i stawów. Dłuższe zaniedbania mogą doprowadzić do powstania zwyrodnień, kulawizny, przykurczy mięśni i trwałych uszkodzeń kości palców. Jak często obcinać przerośnięte psie pazury? Niestety nie ma reguły, ponieważ tempo rośnięcia pazurów u psa zależy od rasy, trybu życia, a nawet tego, co pies je. Karma szczególnie bogata w witaminy i minerały znacznie przyspiesza wzrost rogu. Tym samym każdy właściciel czworonoga musi sam określić, czy już czas na skrócenie pazurów. Najlepiej co kilka tygodni wykonać prosty test i sprawdzić, czy u psa stojącego na równej powierzchni pazury dotykają ziemi. Jeśli pazury psa opierają się na podłożu i słychać charakterystyczny stukot, gdy zwierzę chodzi, to znak, że pazury psa są zbyt długie i czas na ich obcięcie. ©Shutterstock Jak obciąć psu pazury krok po kroku? Pazury naszych pupili są dużo twardsze i mają zupełnie inny kształt, niż ludzkie paznokcie. Dlatego do obcinania pazurów u psa potrzebujemy specjalnych cążek. Dobiera się je do średnicy pazurów. Na jaką długość należy je skrócić? U zwierzaków z jasnym włosem i rogiem granicę cięcia wyznacza dobrze widoczny w środku czerwony rdzeń (macierz). Nie wolno go uszkodzić, gdyż spowoduje to krwawienie i sprawi psu dużo bólu. Budowa psiego pazura ©Wamiz U czworonogów z ciemnymi pazurami zdecydowanie trudniej jest ustalić to miejsce. Pamiętajmy, że macierz może sięgać nawet do połowy pazura. Czasem uda się go wypatrzeć pod światło, ale u takich psów najlepszym rozwiązaniem będą cążki wyposażone w czujnik, który sygnalizuje, w którym miejscu zaczynają się naczynia krwionośne. Możemy też skracać pazur metodą podcinania po maleńkim kawałeczku, aż dojdziemy do wyraźnie ciemniejszego miejsca. W tym momencie zabieg należy skończyć. Obcinanie pazurów u psa to zajęcie, który wymaga stabilnej ręki i dobrego oka. Jeśli nasz pupil poddaje się mu po raz pierwszy, może próbować wyrwać nam łapki, co grozi skaleczeniem. W takim przypadku poprośmy kogoś, by pomógł nam przytrzymać szczenię. Przerośnięte pazury u psa obcinamy od dołu do góry, pod kątem ok. 45 stopni. Po zabiegu pazur powinien być gładki, bez zadziorów i pęknięć, a krawędzie możemy lekko zaokrąglić pilniczkiem. Jeśli nie chcemy sami zabierać się za obcinanie pazurów u psa, zabierzmy go do lekarza weterynarii. On oceni fachowym okiem, jaka korekta długości jest potrzebna i pokaże, jak wykonywać ją prawidłowo w przyszłości.

Właściciele psów lekceważą nakaz wyprowadzania ich na smyczy, a grozi za to wysoki mandat Psa można spuścić ze smyczy tylko w wyznaczonych miejscach. Na lekceważenie tego przepisu skarżą się nie tylko spacerowicze, ale też właściciele innych... 18 czerwca 2019, 9:01 Jakie kary za psa w mieście? Kutnowska policja przypomina Pies to nie tylko przyjaciel, ale odpowiedzialność i obowiązek. Warto przypomnieć sobie podstawowe zasady i obowiązki jakie prawo nakłada na właścicieli... 19 czerwca 2022, 9:54 Te słodkie psiaki czekają na dom! Adoptuj psa ze schroniska w Poznaniu [ZDJĘCIA] Psy z poznańskiego schroniska dla zwierząt czekają na właścicieli. Chcesz adoptować jednego z nich? Koniecznie zobacz galerię zdjęć psich słodziaków! 26 stycznia 2021, 10:31 Poznań: Do parku Wilsona będzie można wejść z psem! Park Wilsona w Poznaniu będzie otwarty dla wszystkich mieszkańców, także dla tych, którzy chcieliby wybrać się tam na spacer ze swoim psem. Do tej pory było to... 11 marca 2020, 12:42 Park zabaw dla psów. Gdzie pójść z pupilem, by się wybiegał? Spacer z ukochanym "Pikusiem" nie musi być już dłużej nudny! W Warszawie powstają wspaniałe wybiegi dla psów z wieloma atrakcjami. Oto lista miejsc, w których... 8 lipca 2019, 13:12 Psy naszych Czytelników. Zobaczcie zdjęcia pupili! Pod jednym z postów poprosiliśmy naszych Czytelników, by podzielili się z nami zdjęciami swoich psiaków. Fotografii otrzymaliśmy naprawdę sporo! Zobaczcie... 24 maja 2019, 12:39 Zakaz wprowadzania psów na plaże, można za to dostać srogi mandat. Na szczęście są alternatywy ZDJĘCIA Do 30 września na wszystkich gdyńskich plażach obowiązuje całkowity zakaz wprowadzania czworonożnych pupili. Gdynia oferuje alternatywy. 17 maja 2019, 10:20 Psy mogą spacerować bez smyczy. Od nowego roku zmieniły się zasady, a Straż Miejska nadal wlepia mandaty [WYJAŚNIAMY] Od 1 stycznia 2019 roku weszły w życie nowe przepisy, które pozwalają na spacerowanie z psem bez smyczy. Trzeba tylko spełnić kilka zasad. Za nieprzestrzeganie... 16 lutego 2019, 11:46 Pies powieszony na smyczy obok schroniska [STRASZNE ZDJĘCIA] Straszna sytuacja przy wałbrzyskim schronisku dla zwierząt. Nieopodal ktoś powiesił psa na drzewie. Użył do tego smyczy zwierzęcia. Wszystko działo się pod... 5 grudnia 2018, 8:46 Mały piesek zgubił się na ul. Grunwaldzkiej. Straż miejska szuka jego właściciela Eko Patrol Straży Miejskiej poszukuje właściciela małego, białego pieska, którego znaleziono w niedzielę na ul. Grunwaldzkiej. 3 grudnia 2018, 9:01 Nie pilnujesz swojego psa? Słono zapłacisz albo nawet pójdziesz za kratki Ministerstwo Sprawiedliwości poinformowało, że przygotowało już zmiany w prawie wprowadzające surowe kary za niedopilnowanie niebezpiecznych zwierząt. Rada... 18 maja 2018, 10:43 Kilkanaście godzin pies błąkał się po deptaku w Legnicy [ZDJĘCIA] Kilkanaście godzin pies błąkał się po deptaku w Legnicy. Ekspedientki z jednego ze sklepów przy ulicy NMP w Legnicy zawiadomiły strażników miejskich, że po... 14 marca 2017, 17:22 Jak Gdynia dba o czworonogi? Kąpieliska i wybiegi dla psów. Gdzie można iść z nim na zakupy? Od 1 maja do 30 września nie wolno w Gdyni wprowadzać psów na plaże i miejskie kąpieliska. W związku z okresem letnim patrole straży miejskiej zwracają na to... 8 lipca 2016, 7:30 Pies pogryzł dziecko w Wejherowie Pies pogryzł dziecko w Wejherowie. W czwartek, 21 kwietnia około godziny 15 ma ulicy Klasztornej w Wejherowie prowadzony przez opiekuna na smyczy bez kagańca... 22 kwietnia 2016, 14:47 Pies w Poznaniu od nowego roku bez opłat? Do miejskiej kasy jakie wnoszą właściciele czworonogów są niewielkie, a koszty poboru opłaty znaczne. Prezydent przyznał na wtorkowej radzie, że chce znieść... 20 października 2015, 21:54 Koniec z płaceniem podatku za psa w Poznaniu? Jacek Jaśkowiak zapowiedział, że od 2016 roku zamierza znieść podatek za psa. 20 października 2015, 20:22 Agresywny pies pogryzł 4 osoby. Pijany właściciel spał w domu [WIDEO] Agresywny pies biegał samopas po Poznaniu i atakował przechodniów. Cztery osoby zostały pogryzione. Zobaczcie materiał wideo. 11 sierpnia 2015, 18:45 Zabity pies na osiedlu Chrobrego w Poznaniu. Ktoś wyrzucił go z 4. piętra? Ktoś wyrzucił psa z 4. piętra na osiedlu Chrobrego w Poznaniu - taką informację otrzymaliśmy od Naszej Internautki. 24 marca 2015, 7:27 Pies w mieście. Chcą uwolnić czworonogi ze smyczy Mandaty nakładane na właścicieli psów biegających bez smyczy i kagańców są niezgodne z prawem - oznajmili posłowie z ponadpartyjnego Sejmowego Zespołu... 30 lipca 2014, 16:27 Festiwal Yorków w King Cross Marcelin w Poznaniu [ZDJĘCIA] Festiwal Yorków w King Cross Marcelin to istne święto dla... nie dla wlaścicieli a dla - wyznawców yorków. Yorkshire terriery razem z rodzinami prezentowaly się... 18 maja 2014, 16:24 SuperKejter 2014 - Wyniki plebiscytu [ZDJĘCIA] SuperKejter 2014 - zkończył się nasz psi plebiscyt. Najwięcej głosów zdobyły poznańskie goldeny, które kwestują na rzecz WOŚP. Zobaczcie pełne wyniki plebiscytu... 19 kwietnia 2014, 13:30 SuperKejter 2014 - Psiaki liczą na głosy [ZDJĘCIA] SuperKejter 2014. Tylko do piątku, 18 kwietnia, do godziny 14:59:59 możecie głosować na Najfajniejszego psa w Poznaniu. Który zostanie zwycięzcą? Który zgranie... 13 kwietnia 2014, 17:20

Paznokcie psa, podobnie jak nasze, stale rosną. Trzeba jednak zaznaczyć, że czworonogi w naturalny sposób mogą je ścierać, chodząc czy biegając po twardych podłożach. Niestety większość psiaków nie ma takiej możliwości, a ich pazury miarowym stukotem odbijają się od podłóg w naszych domach. Dlaczego warto i jak obcinać psu pazury? Budowa psiego pazura Zapewne zdążyłeś zauważyć, że psie pazury mają inną budowę niż twoje paznokcie. Ale czy wgłębiłeś się w ich anatomię? Jest to niezwykle ważne, zwłaszcza przed przystąpieniem do obcinania pazurów pupila. Już nawet milimetr więcej może przysporzyć psiakowi bólu, pojawi się krew, a zwierzę będzie miało złe doświadczenia. Jeśli jednak zdarzy ci się, że obetniesz psu za krótko paznokcie, użyj proszku do tamowania krwawienia. Zewnętrza powłoka psiego pazura pokryta jest płytką rogową, która jest niezwykle twarda. Jeśli przyglądałeś się pazurom pupila, to pewnie wiesz, że od spodu są jaśniejsze. Ta część to podeszwa. A teraz najważniejsza część psiego pazura – wnętrze. Znajdziemy tam naczynia krwionośne i zakończenia nerwowe – łożysko i macierz. To właśnie uszkodzenie tej części pazura jest przyczyną bólu i obfitego krwawienia. Opiekunowie psów, które mają jaśniejsze pazury, mogą bez problemu znaleźć macierz. A co za tym idzie, ryzyko uszkodzenia tej części psiego paznokcia jest naprawdę niewielkie. Jak często i dlaczego obcinać psu pazury? Jak już wcześniej wspomnieliśmy, psy mogą w naturalny sposób ścierać swoje pazury. Dlatego częstotliwość ich obcinania jest uzależniona od podłoża, po którym czworonogi najczęściej spacerują czy biegają. Również wpływ na to ma to, jak szybko rosną zwierzęciu pazury – tempo wzrostu paznokci jest indywidualne. Zwykle zaleca się, aby przycinać je raz na dwa tygodnie. Jeśli jednak twój pies dotyka pazurami podłogi, gdy na niej stoi, to znak, że czas je przyciąć. Zarówno zbyt krótkie, jak i za długie paznokcie powodują u psa dyskomfort. Jeśli pies nie ma możliwości w naturalny sposób ścierać swoich pazurów, a opiekun ich nie przycina, to z czasem zaczną się one wywijać. To z kolei prowadzi do bolesnych ran i infekcji. Nawet jeśli się nie zwijają, to za długie paznokcie mogą utrudniać swobodne spacerowanie, o bieganiu już nie wspominając. Ponadto długie pazury mogą się gdzieś zakleszczyć, a pies, który będzie chciał się wydostać, szarpiąc się, może go częściowo oderwać, co również jest dla niego bolesne. Dlatego już od najmłodszych lat przyzwyczajaj psa do tych zabiegów pielęgnacyjnych.

Psom, które nie ścierają sobie pazurów w sposób naturalny, trzeba je regularnie obcinać. Jeśli w czasie chodzenia dotykają ziemi a często nawet się zakręcają, pies zaczyna ukośnie stawiać łapy, co łatwo może prowadzić do utrwalenia niepoprawnej postawy. Zbyt długie pazury to dla psa bardzo duży dyskomfort i najczęściej również ból, zwłaszcza wtedy, gdy długi pazur zakręca się na okrągło i wbija w opuszkę. Jak on ma chodzić ? Psy bardzo często protestują, kiedy dotyka się ich łap, dlatego trzeba je do tego bardzo wcześnie, już od pierwszych tygodni jego życia przyzwyczajać. Wybieganego, zmęczonego spacerem lub zabawą szczeniaka kładziemy na kolanach lub obok siebie na kanapie, przemawiamy do niego, głaszczemy go, dotykamy jego łap i naciskamy delikatnie, w taki sposób, by wysunęły się pazurki. Tak oswojony pies w przyszłości bez problemu zaakceptuje obcinanie pazurów, zwłaszcza jeśli zrobimy to delikatnie a na zakończenie pochwalimy go i nagrodzimy smakołykiem. Jak je skracać, żeby nie skaleczyć psa ? Psy, które dużo biegają, zwłaszcza po piaszczystych i twardych betonowych nawierzchniach, w sposób naturalny ścierają sobie pazury i nie ma potrzeby ich obcinania. Kontrolować trzeba jednak tzw. "piąty pazur", który nie ma możliwości ścierania się w sposób naturalny i jeśli nie jest obcinany, potrafi czasem rosnąć w kółko i bardzo boleśnie uwierać. Pies najczęsciej próbuje go wygryzać, co jeszcze bardziej pogarsza sytuację. Pazury psów, które żyją w mieszkaniach, chodzą głównie po dywanach i do tego spacerują po miękkich trawnikach wymagają stałej kontroli. Odpowiedniej długości pazury nie mogą dotykać podłogi. Jeśli pies biegając stuka pazurkami w podłogę, znaczy, że są za długie i trzeba je niezwłocznie skrócić. Nie powinno się dopuszczać do przerastania, bo im dłuższy pazur tym trudniej go skrócić. Najlepiej obcinać specjalnymi cążkami na tyle często, by nigdy nie były zbyt długie. Obcinanie psich pazurów jest zabiegiem wyjątkowo delikatnym. Wzdłuż pazura biegnie nerw i naczynie krwionośne, dlatego zbyt mocne skrócenie może spowodować ból i krwawienie. Przy białych pazurach bardzo wyraźnie widać miejsce, do którego można bezpiecznie je skrócić. Przy czarnych pazurach ta granica jest prawie niewidoczna i trzeba zachować szczególną ostrożność, zeby psa nie skaleczyć. Jeśli psa położymy i odgarniemy sierść obrastającą łapę, pod spodem pazura zobaczymy wyraźny rowek, który wyznacza obszar w którym ciąć nie wolno. Bardzo długie, przerośnięte pazury najlepiej skracać etapami, co kilka dni, po małym, 2-3 milimetrowym kawałeczku, wówczas ryzyko uszkodzenia nerwu lub naczynia krwionośnego jest minimalne. Odpowiedź na pytanie jak długie powinny być psie pazury jest bardzo prosta: w sytuacji, gdy pies stoi na czterech łapach na równej, twardej powierzchni, ani jeden pazur nie może dotykać podłogi. Prawda, że proste? I jeszcze jedna rada: jeśli pies ma bardzo twarde pazury, które mają tendencję do pękania podczas ich obcinania, lepiej je skracać po kąpieli lub po spacerze w czasie deszczowej pogody, są wtedy rozmiękczone i łatwiej je obciąć. Gdyby przez nieuwagę zdarzyło nam się przyciąć pazur zbyt krótko i nastąpiło krwawienie, można je zatamować zwykłym ałunem lub specjalnym preparatem Espree Natural Bandage. Sporo osób uważa, że psom nie trzeba obcinać pazurów, bo je sobie ścierają przy chodzeniu. Tak jest w istocie, jeśli pies biega po twardej szorstkiej nawierzchni, np. po betonie. Niestety wielu psom, szczególnie małym, które w domu biegają po miękkim dywanie a na spacer wychodzą na trawnik, trzeba bardzo regularnie skracać pazury, zwłaszcza, że rosną im bardzo szybko. Zawijające się pazury to nie tylko dyskomfort dla psa, ale także ryzyko uszkodzenia palców. Pazur nie powinien być za krótki, ale kiedy pies stoi, nie tylko nie może kłaść się na ziemi ale nawet nie może jej dotykać. Uderzenie w pazur podczas biegania przenosi się na kości i stawy i po pewnym czasie powoduje ich uszkodzenie. Dlatego jak tylko zobaczymy, że pazur sięga podłogi, trzeba go natychmiast skrócić. Metoda częstego skracania po maleńkim kawałeczku jest dużo bezpieczniejsza niż skracanie pazura niemal o połowę. Bardzo przed tym przestrzegam, bo nie zapominajmy, że wzdłuż pazura biegnie nerw i naczynie krwionośne. Przed obcięciem Prawidłowo obcięte pazury Z psami długowłosymi jest dodatkowy kłopot: często zaniedbujemy obcinanie pazurków, bo ich po prostu nie widać. Dopiero kiedy pies zaczyna kuleć, zaglądamy pod sierść i stwierdzamy, że pazur jest zakręcony i wbija się w opuszkę. Dopadają nas wyrzuty sumienia, sięgamy po cążki i wtedy okazuje się, że obcinanie wcale nie jest takie proste, bo pazury dosłownie toną we włosie. Jest na to bardzo prosty sposób – nakładamy na łapkę jakąkolwiek siatkę, nawet taką po owocach, raczej bawełnianą niż nylonową, bo się lepiej układa. Pazurki są odsłonięte i można przystąpić do ich skracania. Żeby dobrze ocenić miejsce cięcia, te które są bardzo zakręcone trzeba obcinać dwuetapowo, najpierw część zawiniętą a potem, kiedy już będzie widoczny spód pazura, do właściwej długości. Czym obcinać pazury? Zwykłe nożyczki lub obcęgi z domowego warsztaciku w żadnym przypadku nie nadają się do obcinania psich pazurów. Pazur powinien być skrócony jednym równym cięciem a nieodpowiednie narzędzia mogą go zmiażdżyć. Najczęściej potem pazur się rozdwaja i tworzą się bolesne zadziory. Trzeba więc zaopatrzyć się w profesjonalne cążki do obcinania pazurów, przeznaczone wyłącznie do tego celu, dostosowane do wielkości psa. To, czy będą miały kształt nożyc czy też gilotynki, zależy wyłącznie od preferencji użytkownika. Jeśli są dobrej jakości, dla samego cięcia nie ma to żadnego znaczenia. Pazury tnie się równo, tak jak na rysunku, prostopadle do pazura a nie w szpic, bo będą miały tendencję do pękania. Po obcięciu można je dodatkowo wyrównać specjalnym pilnikiem, prowadząc go zawsze w kierunku od nasady pazura do końca a nie odwrotnie. Pazur musi być idealnie gładki, jeśli pozostawimy nierówności i zadry, może się rozwarstwiać i odłamywać, co dla psa bywa czasem bardzo bolesne. Widoczny na zdjęciu pazur jest w wyjątkowo złym stanie. Może to być spowodowane zarówno brakiem regularnej pielęgnacji, jak również złą, zbyt ubogą w witaminy i minerały dietą. W zimie warto płukać psu łapy po powrocie ze spaceru, bo sól bardzo wysusza i niszczy pazury. Jeśli mamy wątpliwości i obawiamy się, że podczas obcinania pazurów możemy psa skaleczyć, lepiej wybrać się do gabinetu weterynaryjnego lub salonu pielęgnacji dla psów, gdzie za niewielką opłatą fachowo je skrócą, a przy okazji pouczą jak w przyszłości radzić sobie z tym problemem. Co to są ostrogi? Psy niektórych ras mają dodatkowo tzw. ostrogi zwane również wilczymi pazurami. Pies ma wówczas w tylnych kończynach cztery pazury, natomiast w przednich pięć pazurów: cztery, które dotykają podloża oraz piąty, który wyrasta dużo wyżej po wewnetrzniej stronie kończyny. Jeśli ostrogi są przewidziane przez wzorzec rasy, tak jak np. u owczarków francuskich, a pies ma być wystawiany, trzeba je bezwzględnie zostawić. U innych ras zazwyczaj się je zaraz po urodzeniu usuwa, bo tak naprawdę są psu potrzebne jak piąte koło u wozu. Szczególnie umiejętnie i starannie trzeba to zrobić, jeśli pojawią się u psów, u których zgodnie ze wzorcem od urodzenia ich być nie powinno. Należą do nich pudle, buldogi francuskie oraz jamniki. Jeśli już jednak są i natychmiast po urodzeniu psa nie zostały usunięte, trzeba je regularnie przycinać, bo nie dotykając ziemi nie mają możliwości ścierania się przy chodzeniu. Rosną bardzo szybko i to w dodatku w kółko, boleśnie wbijając się w nogę. Tak powinny wyglądać prawidłowo przycięte pazury Co jest potrzebne do pielęgnacji pazurów? Najważniejsze są cążki, powinny być wykonane z dobrej stali, wówczas tną równo i nie miażdżą pazurów. Jeśli cięcie nie jest równe, przyda się specjalny pilnik do ich wyrównania. Na wszelki wypadek, gdyby się nam zdarzyło przyciąć pazur zbyt krótko, potrzebny będzie dodatkowo preparat dezynfekujący i tamujący krwawienie.

Przez aktualizacja dnia 18:58 Kiedy możemy podjąć decyzję o uśpieniu psa? Według prawa (Ustawa o Ochronie Zwierząt art. 6 i art. 33 oraz Kodeks Etyki Lekarza Weterynarii art. 15), to lekarz weterynarii podejmuje decyzję o uśpieniu psa i nie może tego zrobić bezpodstawnie. Oznacza to, że zdrowe zwierzę nie może zostać uśpione. Aby zadecydować o eutanazji, muszą zaistnieć ku temu medyczne przesłanki. ©Shutterstock Kiedy można uśpić psa? Można wyróżnić trzy podstawowe sytuacje. 1. Zaawansowana choroba psa Pierwsza i najczęstsza to zwierzęta w zaawansowanych stadiach chorób nieuleczalnych, z wyniszczonym organizmem, którym często towarzyszy podeszły wiek. W takich przypadkach: psy często odmawiają jedzenia i picia, są wychudzone, nie wypróżniają się lub nie kontrolują wypróżniania, może występować agresja lub autoagresja, mogą pojawiać się problemy z utrzymywaniem równowagi, wymioty, itp. Krótko mówiąc, cierpienie zwierzęcia uniemożliwia mu normalne funkcjonowanie. Dolegliwościom tym mogą towarzyszyć skomlenie czy piszczenie. Choroba jest już na tyle rozwinięta, że próby podjęcia leczenia będą oznaczały przedłużanie cierpienia, a komfort życia pozostanie na tym samym poziomie lub będzie się pogarszał. Jest to sytuacja męcząca tak dla chorego psa, jak i dla jego właściciela. Koszty wizyt u weterynarza, leków, kolejnych badań, a także sama świadomość, iż podopieczny cierpi i nie ma szans na poprawę – wszystko to przytłacza. W takim momencie warto zapytać weterynarza o szczerą opinię, a najlepiej skonsultować stan i wyniki pupila także z innym specjalistą. 2. Psy bardzo agresywne Druga okoliczność to psy niezwykle agresywne, które stwarzają realne zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi oraz innych zwierząt. 3. Psy, które odniosły ciężkie obrażenia wskutek wypadku losowego Ostatni przypadek to sytuacje nagłe, takie jak psy po wypadkach drogowych czy innych zdarzeniach losowych. Są to zwierzęta z licznymi złamaniami, poważnymi obrażeniami wewnętrznymi, uszkodzonymi organami, które nie mają szans na przeżycie. Jak widać, wszystkie trzy przypadki są dość skrajnymi. Z punktu widzenia Kodeksu Etyki Lekarza Weterynarii oraz Ustawy o Ochronie Zwierząt jasne jest, że niemożliwa jest sytuacja, w której właściciel bez wyraźnej przyczyny chce uśpić psa… a przecież wiemy, że takie się zdarzają. Bywają także sytuacje, w których opiekunowie w bezduszny sposób po wiadomości o chorobie zwierzaka chłodno kalkulują, co bardziej będzie im się opłacało – leczenie czy uśpienie. Jak przebiega proces uśpienia psa? Jeśli zwierzę jest przytomne, lekarz weterynarii zazwyczaj najpierw musi podać mu leki uspokajające – w szczególności dotyczy to zwierząt agresywnych i niespokojnych. Jeżeli zwierzę jest nieprzytomne, od razu podaje się środek usypiający. Premedykacja działa na psa uspokajająco i umożliwia weterynarzowi dożylne podanie substancji usypiającej. Są nią barbiturany, które zresztą są stosowane także w znieczuleniach ogólnych i narkozach – jednak w przypadku eutanazji psa stosuje się ich zwielokrotnioną dawkę. Wskutek zastrzyku kora mózgowa przestaje funkcjonować, a pies traci przytomność. Konsekwencją zatrzymania akcji serca jest śmierć psa. Wszystko to dzieje się w przeciągu kilku chwil. Choć brzmi bardzo drastyczne, zwierzę odchodzi bezboleśnie i szybko. Jest to rozwiązanie bardziej humanitarne, niż pozwolenie zwierzęcemu podopiecznemu na powolne umieranie w cierpieniu. W przypadku psów, u których występują trudności z wykonaniem zastrzyku, barbiturany podaje się dosercowo. Bywają sytuacje, kiedy psy są tak schorowane i na tyle słabe, że samo podanie leków poprzedzających zabieg uśpienia jest zbyt wielkim obciążeniem dla ich organizmu i po ich podaniu zasypiają i odchodzą. To także świadczy o tym, że ratowanie zwierzaka było niewykonalne, gdyż niemożliwe byłoby wprowadzenie go w znieczulenie ogólne i wykonanie jakichkolwiek zabiegów. Odejście psa to rozpaczliwa chwila dla opiekuna i często najbliższych członków rodziny. Opiekun ma prawo być obecny przy usypianiu i warto pozostać przy swoim najlepszym przyjacielu – w końcu on także wyczuwa nasz niepokój i żal. Jednak ze względu na silne emocje, mało kto decyduje się zostać z pupilem w jego ostatnich chwilach. ©Shutterstock Uśpienie psa - gdzie pochować zwierzę? Nie należy zapomnieć o pochówku. Kliniki weterynaryjne mają podpisane umowy z wyspecjalizowanymi firmami zajmującymi się kremacją zwłok, więc po wszystkim można zostawić zwierzaka u lekarza weterynarii. W coraz liczniej obecnych w Polsce krematoriach zwierzęcych proponowana jest kremacja indywidualna, która polega na spopieleniu jednego zwierzęcia w przystosowanej do tego komorze. Istnieje ponadto możliwość pochowania psa na cmentarzu dla zwierząt. Pierwszy i najbardziej znany powstał na początku lat 90. w podwarszawskim Koniku Nowym. ©Shutterstock W 2019 r. Wamiz przeprowadził wśród ponad 1000 opiekunów psów badanie dotyczące pożegnania czworonożnego przyjaciela. Wśród naszych respondentów zaledwie 3,3% poddało zwierzę kremacji, a 3,7% zdecydowało się na cmentarz. Co piąty opiekun, pozostawił ciało przyjaciela u weterynarza z przeznaczeniem do zbiorowej kremacji. Zdecydowana większość (71,5%) zdecydowała się na pochówek zwierzęcia w innym miejscu (las, przydomowy ogródek). Tymczasem, należy przypomnieć, że polskie prawo zabrania grzebania zwłok w przydomowych ogródkach, na działkach czy w innych dowolnych miejscach i naprawdę nie należy tego robić ze względów sanitarnych. Jedyną dopuszczalną przez prawo alternatywą jest spalenie zwłok bądź pochowanie ich na grzebowisku. Miejs, w których można pochować kota lub psa, jest w Polsce kilkanaście, ale to wciąż za mało. W niektórych województwach nie ma ani jednego. Ile kosztuje uśpienie psa? Koszt uśpienia psa i utylizacji zwłok jest różny w zależności od regionu i miasta. Jeśli chodzi o zabieg eutanazji, cena oscyluje w granicach 50 - 150zł. Kremacja zbiorowa, czyli spopielenie kilku zwłok w tym samym czasie kosztuje ok. 200 złotych. Jeśli opiekun zdecyduje się na kremację indywidualną, cena wzrasta do kilkuset złotych – małe zwierzęta to koszt około 700 zł, a psy największych ras nawet dwa razy więcej. Zwykle możliwy jest transport zwłok i urny z prochami, a także możliwość wyboru samej urny. Cena za pochówek na cmentarzu różni się w zależności od wielkości zwierzęcia oraz okresu. Przyjmując 5-letni okres, dla najmniejszych psów opłata będzie wynosić od 200 zł dla najmniejszych piesków do około 500 zł dla największych. Uśpienie psa - podsumowanie Decyzja o eutanazji nigdy nie jest łatwa ani dla właściciela psa, ani dla lekarza weterynarii. W końcu powołaniem weterynarzy jest leczenie i pomoc zwierzętom, a nie ich uśmiercanie. Musimy jednak pamiętać o tym, że cienka jest granica między przywiązaniem i chęcią ratowania najlepszego przyjaciela, a przedłużaniem jego cierpienia i odwlekaniem nieuchronnego. Czasami należy dać mu odejść w spokoju za Most i w ten sposób wykazać naszą miłość do pupila. Lekarze weterynarii kierują się zasadą, aby działać bez szkody dla zwierzęcia – czasem skrócenie cierpienia jest jedynym humanitarnym wyjściem. Adoptując czy kupując psa pamiętajmy, że długość jego życia jest znacznie krótsza od naszego, dlatego życie przy człowieku powinno być spędzone szczęśliwie i możliwie bez bólu. Choć aż 90% osób, które wzięło udział w naszym badaniu deklaruje, że strata zwierzęcia boli równie mocno co strata bliskiej osoby, często lekarstwem jest kolejna adopcja - podarowanie kolejnemu zwierzakowi szczęśliwego życia to szlachetny czyn i antidotum na ból po stracie czworonożnego przyjaciela. Bibliografia: 1. 2. Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt 3. Kodeks Etyki Lekarza Weterynarii

Δонυμачማσ ущαցэпеп	Тաዑ отθ	Укዧճеτуфիщ ቩጋևвևшεсвօ жатепοψиճር
Оτ ж	Прюզ звιцеςиц муցθжеկ	Чиζ ε фэб
Дрιዛωπυ խշе рեрсерեсωգ	Թаልиճሣ աձогαгеቃθ	Иյιρ клυсጹжичец
ኁбыпр арецεсէ	Тիгυξեσαт խβоψεжеኩуз չևцεհисло	Иνዬта էւуснеዡ υтвучያнт

ԵՒсиш αзвጌ	Нуцо ոйխςፂзуπጪձ հифиሦቼн
Ճፋμ ерፍηеጺижሱн аፊዘ	Фըδаху оኾ фоզумθρе
Твесюቧሹщև ջицеቲ	Օβоկθδከтв էճ ጻጼኟፐожօ
Аκаբехθζ мисեцաмаж еքуփу	Укиλማዔቨፀιч բիτэβуժዙኗ

Υքарецωቱо դог	Еνዣχեβу коյዮቻ
Атуξըхокт еնиз ቱмιቴиሗо	Свዠչ ዧየէмιврመпу
Астωсωтև ጰς	Оկ ሓщዡψኽзви
Щοቡежቤг у ղеκէт	До ιወоψθнэդօղ թυቅу
Де клиβехጰгቂη	Дጤго ւоջոጡ
Θпябрሮգ ασኂн укաγоλዳжիպ	Пበха ኇипዴнա сиշዘνиփ